Haliaeetus albicilla

De zeearend is een zeer grote, imposante roofvogel die voornamelijk te zien is in waterrijke gebieden. Zeearenden hebben brede vleugels, een ver uitstekende kop en een korte, wigvormige staart. Volwassen vogels hebben een witte staart, lichte kop en gele snavel. Jonge vogels zijn donkerbruin met lichte vlekken en hebben een grotendeels donkere snavel. Zeearenden waren lange tijd zeldzaam in Nederland. Dat veranderde met de komst van een klein aantal dat hier kwam broeden, maar vooral dankzij de spectaculaire toename en uitbreiding in Duitsland en Noord-Europa. Het eerste recente broedgeval vond plaats in de Oostvaardersplassen in 2006. Daarna begon een langzame uitbreiding, met nieuwe vestigingen in de Randmeren, het Lauwersmeer en de Biesbosch. De zeearend eet voornamelijk vis en watervogels, maar is vooral in de winter ook een aaseter. De soort is tijdens het broedseizoen voornamelijk te vinden op rustige plaatsen in vis- en watervogelrijke gebieden met bomen waar ze goed nesten in kunnen bouwen. Zeearenden uit Duitsland en Noord-Europa trekken door ons land of overwinteren hier. In de winter is de soort daarom ook te zien in grote heide- en hoogveengebieden of op uitgestrekte akkers. Op trek is de zeearend soms ook boven bossen en steden te zien.

Windmolens en hoogspanningsleidingen zijn een risico vanwege botsingen. Een geval van vergiftiging wijst op een andere risicofactor. Een verdere uitbreiding over Nederland lijkt mogelijk, in verband met de aanwezigheid van grote waterrijke gebieden.

Beheerders van voor zeearenden geschikte natuurgebieden kunnen zorgen voor een ruim aanbod aan goede nestbomen, in rustige, voor publiek afgesloten delen. Natuurlijk waterpeil- en visstandsbeheer zijn goed voor zeearenden, net als de aanwezigheid van grote aantallen watervogels. Zowel in als buiten de broedtijd. Deze soorten zijn aan te trekken door de aanwezigheid van grote oppervlakten ondiep, open water met een groot aanbod aan zaden van waterplanten.